چگونه قهوه بدون کافئین است؟

قهوه با کافئین در مقابل قهوه بدون کافئین : اولین نسخه استاندارد ، اما بسیاری نیز نسخه دوم را به خصوص بعد از صرف شام انتخاب می کنند ، زیرا “اگر در این زمان قهوه بخورم نمی خوابم”.

با توجه به این ، قهوه بدون کافئین به طور مرتب توسط نوشیده می شود 11٪ مصرف کنندگان قهوه ، در حالی که 20٪ می گویند که آن را می نوشند هر زمان و هر زمان دیگری ، برای گردش مالی در ایتالیا روی 50 میلیون یورو در سال ، مساوی 7٪ از کل بازار.

به خوبی شناخته شده است که کافئین یک ماده مهیج است ، که ما را به هوشیاری و فعالیت جسمی ترغیب می کند و ذهنی اما آیا این حقیقت دارد که ما را به خواب نمی برد؟ و چگونه می توانید از قهوه خلاص شوید. بیایید سعی کنیم برخی از اسطوره های دروغین را برطرف کنیم.

چه وقت قهوه بدون کافئین اختراع شد؟

کافئین کافئین استفاده ای است که قدمت آن به قسمت اول قرن بیستم باز می گردد.

این فرایند برای اولین بار در 150 توسط شیمیدان آلمانی فریدلیب فردیناند کشف شد Runge ، اما اولین کسی است که آن را به بازار عرضه می کند – بین 300 و 1906 – لودویگ روزلیوس آلمانی ، بازرگان قهوه آلمانی بود.

قهوه چگونه کافئین کافئین می شود؟

کافئین محلول است و قبل از بو دادن از قهوه سبز استخراج می شود. پنج فرایند اصلی برای کافئین کافی قهوه وجود دارد و آنها در ماده استخراج شده مورد استفاده با یکدیگر متفاوت هستند ، مراحل پردازش در واقع همیشه یکسان است.

فازهای اصلی دکافئیناسیون عبارتند از:

      تورم . برای استخراج بهتر کافئین ، لوبیا ها با بخار آب و آب “باد” می شوند ، که ساختارهای سلولی لوبیا را از خود دور می کند.
    1. استخراج. از طریق یک حلال خاص ، کافئین “اسیر” می شود و از لوبیا خارج می شود.
    2. بازیابی حلال . حلال از قهوه جدا شده و بازیابی می شود. این امر به دلایل اقتصادی ضروری است – حلالها هزینه بالایی دارند و بنابراین برای جلوگیری از ضایعات بازیافت می شوند – هم به دلایل قانونی – قانون هم برای به حداقل رساندن ضایعات تولید لازم است.
    3. خشك كردن. رطوبت از قهوه برداشته می شود.
    4. بسته بندی . قهوه در کیسه های بسته بندی شده ، آماده ارسال

  1. تحلیل و بررسی. در مورد قهوه بدون کافئین باید بررسی کرد که کافئین باقیمانده از 0.1٪ از وزن قهوه تجاوز نمی کند ، این حلال از مقادیر خاصی تجاوز نمی کند (این بسته به نوع حلال مورد استفاده متفاوت است) و رطوبت کلی بالاتر از حد نیست (٪ (برای قانون ایتالیا).

قهوه بدون کافئین: حلالهای مورد استفاده

حلالهای مورد استفاده برای خارج کردن کافئین از قهوه عمدتا پنج عدد هستند ، همه آنها فرار هستند و بنابراین نیستند اثری از آن که در قهوه یک بار بو داده شده باقی مانده است.

1. دی اکسید کربن فوق بحرانی

لوبیای سبز تا زمانی که درصد صحیح حاصل نشود با بخار و آب مرطوب می شود. رطوبت (حداکثر ٪). پس از آن ، لوبیا ها به همراه دی اکسید کربن از استخراج کننده عبور می کنند که در حالت جسمی خاصی به نام “فوق بحرانی” رخ می دهد. این حالت دارای خاصیت دوگانه انتشار مانند گاز و حل کردن آن مانند مایع است. استخراج “به آرامی” انجام می شود و به فشار بین 65 و 250 جو. سرانجام لوبیا ها که از کافئین جدا می شوند خشک می شوند. عدم کافئین با C استخراج و دیگر مواد مؤثر در کیفیت قهوه را تحت تأثیر قرار نمی دهد. با این حال ، این روش ارزان نیست: سیستم های لازم بسیار گران هستند ، زیرا آنها مجبور به کار با فشار بسیار بالا هستند (70 – 250 نوار) ​​و همچنین مدیریت و نگهداری آنها هزینه بسیار بالایی دارد. این فرآیند به خودی خود انرژی زیادی را جذب می کند و به همین دلیل می توان از آن فقط در مقادیر زیادی محصول استفاده کرد ، در حقیقت انجام این کار بر روی مقادیر کمی قهوه راحت نخواهد بود.

2. دی اکسید کربن مایع

دی اکسید کربن مایع جایگزین کمتری برای صرفه جویی در مصرف انرژی است دی اکسید کربن فوق بحرانی ، از آنجا که این فرایند همچنین با فشار و درجه حرارت پایین تر کار می کند (50 – نوار ، برای 15 – 30 °). همانطور که در مورد دی اکسید کربن در حالت فوق بحرانی ، دانه های قهوه قبل از عبور توسط حلال با آب مرطوب می شوند. ضرر این روش این است که زمان استخراج بسیار طولانی تر است و در دماهای پایین انجام می شود.

3. دیکلرومتان

همچنین در این حالت لوبیای سبز در مرحله مقدماتی توسط بخار مرطوب می شوند و سپس به استخراج کنندگان منتقل می شوند که از طریق دی کلرومتان (ماده آلی مجاز توسط قوانین فعلی اروپا) کافئین داروهای کافئین دار است. این ماده بسیار فرار است (در حال حاضر در دمای تبخیر شده است 20 و بنابراین از آن حذف می شود قدم از طریق بخار ، در مرحله بعدی. سرانجام ، آخرین آثار باقیمانده با بو دادن از بین می رود.

دیکلرومتان یکی از اولین حلالهایی است که برای دفع قهوه بدون قهوه با استفاده از سطح صنعتی ، به همین دلیل یکی از کاملترین روشها در طول زمان و همچنین یکی از محبوب ترین آنها است. این ماده نسبت به کافئین بسیار انتخابی است ، بنابراین یک قهوه بدون کافئین با کیفیت بالا به دست می آید که تمام خصوصیات ارگانولپتیک اصلی را دست نخورده حفظ می کند.

4. اتیل استات

اتیل استات یک حلال طبیعی است ، در واقع در میوه وجود دارد ، و به همین دلیل مورد توجه زیادی قرار می گیرد ، حتی اگر از مصنوعی غالباً استفاده شود. مانند دی کلرومتان ، نسبت به کافئین بسیار انتخابی است و بنابراین می تواند نتیجه ای با کیفیت بسیار بالا به دست آورد. اما برخلاف دیکلرومتان ، دو اشکال دارد: بسیار قابل اشتعال است و بوی میوه ای دارد. به همین دلیل قهوه را با استفاده از این سیستم از کافئین کافئین دار می کند و کمی طعم آن را تغییر می دهد: راه حلی که همه نمی توانند دوست داشته باشند.

5. آب

از بین اولین حلالهایی که برای کافئین کافی قهوه مورد استفاده قرار می گیرد ، آب است یک حلال است که از یک تصویر تجاری عالی برخوردار است ، اما متأسفانه بسیار انتخابی نیست و این باعث می شود استفاده از آن پیچیده باشد. برای غلبه بر این واقعیت که عطر قهوه در طی فرآیند از بین می رود ، می توان از دو روش استفاده کرد:

  • آب استخراج از قبل با رایحه هایی که به طور متوسط ​​در قهوه موجود است اشباع می شود ، به طوری که هنگام عبور از لوبیا آن را ” تا حد ممکن عطرها را بگیرید. اشکال این روش این است که با این وجود تغییر معطر قهوه به دلیل تبادل مولکول ها بین آب و خود قهوه وجود دارد ؛
  • آب استخراج از طریق لوبیا عبور می کند و کافئین و طعم ها را جذب می کند. سپس این آب با حلالهای استخراج یا کربن فعال شده کافئین دار می شود و سرانجام از طریق یک فرآیند مولکولی به قهوه شروع شده مجدداً مجدداً ترکیب می شود.

    محصول خام به دست آمده از این فرآیند حتی قبل از نان تست ، تیره است. کباب کردن باید با توجه به خصوصیات خاص این نوع محصول با احتیاط انجام شود.

    مرز جدید: مهندسی ژنتیک برای به دست آوردن قهوه بدون کافئین

    آخرین مرز قهوه بدون کافئین است مهندسی ژنتیک ، یعنی تولید نهال هایی که از ابتدا کافئین ندارند.

    In 2014 ژنوم قهوه Robusta جدا شده است ، کشف بسیار مفید از دیدگاه های مختلف: درک منشاء قهوه و خویشاوندی با گیاهان دیگر ، بهبود مقاومت گیاهان در برابر آفات و در نهایت آزمایش ها را برای به دست آوردن گیاه “کافئین کافئین شده از ابتدا” شروع کنید.

    در این آخرین نکته بطور خاص کار یک محقق برزیلی به نام پائولو مززافرا. در 1906 او كیفی از قهوه Arabica را با مقدار كافی كافئین ، كافئین ، برابر با 12 بار کمتر از مقدار موجود در گیاهان عادی.

    مشکل اصلی گیاهان با کاهش کافئین ، مانند آن که توسط محقق کشف شده ، این است که کافئین مقاومت گیاه را در برابر آفات افزایش می دهد. اگر از کافئین محروم شوید ، گیاه باید خود را “کمتری” بخورد ، با ابعاد کوچکتر و کندتر رشد می کند. از این رو چالش دستکاری ژنتیکی تولید گیاه “کافئین دار” است که می تواند در مقیاس وسیع رشد کند. مسئله ساده نیست: مززافرا موفق شده بود در آزمایشگاه گیاهانی با مقدار بسیار کمی کافئین به دست آورد ، اما قبلاً توسط نسل دوم این گیاهان به خصوصیات طبیعی خود برگشته بودند.

    برای از بین بردن کافئین به صورت پایدار ، بنابراین اصلاح بسیاری از مؤلفه های ژنتیکی گیاه ، یک فرآیند بسیار دشوار و گران ، حداقل برای زمان ممکن عملی نیست. در آینده … چه کسی می داند!

    اما کافئین چیست؟

    کافئین ماده ای است که هم در بذر و هم در برگ گیاه قهوه بلکه در چای ، کاکائو و سایر گیاهان یافت می شود.

    در ترکیب با اسید کافتانینیک در مراکز عصبی عمل می کند و باعث ایجاد یک رفاه عمومی می شود و باعث می شود هوشیارتر و فعال تر از نظر جسمی و ذهنی این ماده روی ریه ها اثر دارد زیرا باعث اتساع برونش ها و تهویه ریه ها ، بر روی عضله اسکلت می شود زیرا باعث افزایش توانایی انقباض عضلات ، بر روی قلب به عنوان کاردیوتیک ، بر روی دیواره های معده می شود زیرا باعث ترشح آب معده می شود و بنابراین روند هضم را بهبود می بخشد.

    یک فنجان قهوه بین 40 ei 75 میلی گرم کافئین: تفاوت بستگی به نحوه تهیه قهوه دارد. به عنوان مثال ، قهوه فیلتر شده حاوی کافئین بیشتری نسبت به اسپرسو است ، زیرا در طی کندی فیلتر آب مقدار بیشتری کافئین را از پودر قهوه حل می کند.

    آیا کافئین اعتیاد آور است؟

    افراد غالباً ادعا می کنند که “معتاد” به کافئین ، اما در واقعیت مشابه زمانی است که می گویید شما به خرید ، کار یا تلویزیون “معتاد” هستید. در واقعیت ، اکثر مقامات پزشکی می گویند که کافئین اعتیاد آور نیست.

    در برخی از موضوعات بسیار حساس ، قطع مصرف کافئین معمولی می تواند باعث سردرد ، خستگی یا خواب آلودگی شود. به طور معمول این علائم مدت کوتاهی (یک یا دو روز) دارند و در صورت کاهش تدریجی کافئین از مصرف آنها جلوگیری می شود.

    مقدار کافئین کافی “استاندارد” برای بدن ما وجود ندارد: میزان تحمل هر یک از ما با توجه به شرایط جسمی و عادات متفاوت است. مانند هر غذایی ، خوب است که از آن سوء استفاده نکنید ، تا عوارض جانبی ناخوشایند مانند تاکی کاردی نداشته باشید.

    به طور کلی ، اعمال کافئین بر روی قلب آنها کاملاً ثانویه هستند و در دوزهای معمول قهوه یا 2-3 فنجان در روز قابل تشخیص نیستند.

    آیا این درست است که قهوه بدون کافئین عطر و بوی خود را از دست می دهد؟

    “Il ” قهوه بدون کافئین به اندازه قهوه واقعی نیست! “. چند بار آن را شنیده ایم؟

    در حقیقت طعم قهوه بستگی به غلظت مواد معطر موجود در فرآیند دارد. کباب کردن و ربطی به حضور یا عدم وجود کافئین ندارد ، که وقتی دانه های قهوه هنوز خام است از بین می رود.

    ما واقعاً می توانیم این را بگوییم: قهوه بدون کافئین همان طعم قهوه “عادی” را دارد. و اگر خوب نباشد … تقصیر کیفیت قهوه است!

    2014

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *